| |
|
|
| |
|
| ԳԼԽԱՎՈՐ ԼՈւՐ |
| |
|
|
| |
| Ազատություն փնտրելիս |
| 09-11-2009 10:21:53 |
 |
Բոլոր ժամանակներում էլ մարդու ամենամեծ երազանքը ազատությունն է եղել: Ընդ որում` քաղաքական, հասարակական, մշակութային կամ կրոնական բոլոր ուղղություններում էլ մարդկային ազատությունը հանդես է գալիս որպես բարձրագույն արժեք: Իհարկե, ազատության իմաստավորումները տարբեր են լինում և հաճախ հանդես են գալիս որպես խաբկանքներ, սակայն մեծ հաշվով քարոզվող նպատակը մեկն է` ազատությունը: Կոմունիզմ, լիբերալիզմ, քրիստոնեություն, բուդդիզմ, ռենեսանս. բոլորը որոշակի իմաստավորմամբ ազատություն են քարոզում` այն վաճառելով իրենց տարադրամով. «Այ եթե դու ուզում ես ազատ լինել, ապա պետք է այսպես անես»: Մի կողմից կարող է թվալ, որ որոշակի տարադրամով գնված ազատությունը կարող է հանգեցնել դեգրադացիայի, բայց իրականում տարադրամ չի կարող չլինել: Ամենամոտ զուգահեռը հենց փողն է. գուցե և փողը վատ հետևանքներ կարող է ունենալ, օրինակ` հանուն նրա մարդ են սպանում, բայց այն չի կարող չլինել, որովհետև համակարգ է, որով գնահատվում է մարդը: Այնպես որ ազատության համար ևս որոշակի «տարադրամ» պետք է լինի, որպեսզի փիլիսոփայություն և հետևաբար նաև` նրան հասնելու ճանապարհ լինի: |
|
|
|
|
| |
|
|
| |
| Պատվի համար |
| 30-10-2009 18:51:57 |
 |
Ճգնաժամերն ամենամեծ հարվածը հասցնում են մարդկային հարաբերություններին: 1929-32թթ. Մեծ դեպրեսիայի ժամանակաշրջանում ամբողջ աշխարհում գլուխ բարձրացրած արհմիությունները զսպում էին գործատերերի և իշխանությունների ապօրինություններն ու արկածախնդրությունը: Խնդիրն ամենևին էլ աշխատավարձների ժամանակին վճարելը կամ բարձրացնելը չէր, այլ աշխատավոր մարդու պատիվը, որը պաշտպանելու համար կազմակերպվում էին տևական գործադուլներ, երբեմն նույնիսկ հարկ էր լինում ուժ կիրառել: Դա հանրային բարոյականության նորմերի պահպանման նպատակային քաղաքացիական պայքար էր: Զանգվածային ցույցերին գործադուլավորներից զատ մասնակցում էին նաև հասարակական մյուս շերտերը` արվեստագետները, գիտնականները, առևտրականները, արհեստավորները, գրողները, և իհարկե, մաֆիաները, որոնք ամենաամուրն ու պատվախնդիրն էին: Դրանից հետո մաֆիաներից մի քանիսը հանիրավի մեղադրվեցին կազմակերպված հանցագործությունների, իսկ որոշ արհմիություններ մաֆիաների հետ հանցավոր համագործակցության համար: |
|
|
|
|
| |
|
|
| |
| Անուղղելի լավատեսություն |
| 28-10-2009 16:57:16 |
 |
Տիգրան Դավթյանի բնորոշմամբ` Հայաստանն արդեն կարողացել է ճգնաժամից անցում կատարել դեպի կայունացում ու գնալ վերականգնման. «42 աստիճան ջերմաստիճանով հիվանդ մեր տնտեսությունը ճգնաժամի ճանապարհն անցավ, ես չուզեցի ասել` չմեռավ և դիմակայեց բավականին բարձր այդ ջերմաստիճանին: Հիմա արդեն ապաքինվում ենք, ջերմաստիճանը սկսել է իջնել, բայց իջնելուց էլ նույնիսկ եթե դառնա 36.5 աստիճան, էլի մեր օրգանիզմը թույլ է լինելու, բայց կսկսենք կամաց-կամաց վերականգնվել ու կազդուրվել»:
Դավթյանը տեղեկացրել է նաև, որ հաջորդ տարվա համար պետբյուջեի նախագծով նախատեսվել է 1.2 տոկոս տնտեսական բավականին զգուշավոր աճ. «Մինչդեռ չի բացառվում, որ եթե լավատեսական ճանապարհներով գործընթացները գնան, սա կարող է լինել նույնիսկ մինիմալ շեմ և հետևաբար կարող ենք ավելի մեծ հնարավորություններ ունենալ հաջորդ տարվա համար: Այդ տենդեցն արդեն նկատվում է շինարարության, արդյունաբերության, արտահանման ծավալներում եղած շոշափելի աշխուժությամբ»:
|
|
|
|
|
| |
| Հայոց պատմության ամենասև օրերից մեկը |
| 27-10-2009 09:51:13 |
 |
10 տարի առաջ` 1999թ. հոկտեմբերի 27-ին, Հայաստանում տեղի ունեցավ իր ցինիզմով աննախադեպ ու սահմռկեցուցիչ մի ոճիր, ինչի նույնարժեք զուգահեռները դժվար է գտնել ոչ միայն Հայոց, այլև համաշխարհային պատմության մեջ։ Խորհրդարանում նիստի ժամանակ գնդակահարվեցին Ազգային ժողովի նախագահ Կարեն Դեմիրճյանը, վարչապետ Վազգեն Սարգսյանը, ԱԺ նախագահի տեղակալներ Ռուբեն Միրոյանը և Յուրի Բախշյանը, պատգամավորներ Հենրիկ Աբրահամյանը, Միքայել Քոթանյանը, Արմենակ Արմենակյանը, կառավարության անդամ Լեոնարդ Պետրոսյանը։
Հոկտեմբերի 27-ը սոսկ անհատների, նշանավոր քաղաքական-պետական գործիչների, երկրի բարձրագույն պաշտոնյաների նկատմամբ իրականացված ահաբեկչություն չէ։ Ոճիրն ինքնին, առավել ևս իր հետևանքներով դարձավ Հայոց պատմության ամենասև օրերից մեկը, անկախության շրջանի քաղաքական ընթացքի բախտորոշ ջրբաժանը. գնդակահարվեց ժողովրդավարությունը, վերացվեց Հայաստանում վերջին ժողովրդավարական ընտրության արդյունքը։
|
|
|
|
|
| |
| Հնարավորություններն ավելի են, քան վտանգները |
| 26-10-2009 10:09:23 |
 |
ԱՄՆ փոխնախագահը նշել է, որ Հարավային Կովկասում շատ բարդ ժամանակաշրջան է սպասվում, որը վտանգներ է պարունակում: Սակայն նա միաժամանակ պնդել է, որ հնարավորություններն ավելի են, քան վտանգները.
«Ես առավել դրական, քան բացասական զարգացումներ եմ տեսնում, սակայն այս ամենը հմտություններ և ավելի շատ հաջողություն է պահանջում: Այնպես որ, մենք աշխատում ենք մեր բարեկամների հետ Թուրքիայում, Եվրոպայում, Կենտրոնական Եվրոպայի և Կովկասի երկրներում, որոնք իրական փոփոխությունների առջև են կանգնած:
Եկեք խնդրին այլ տեսանկյունից նայենք. տասը տարի անց այդ տարածաշրջանն իսկական չափորոշիչ է լինելու, քննություն, որով մեր սերունդները որոշելու են` արդյոք մենք հաջողել ենք 21-րդ դարում իրական փոփոխությունների հասնել: Կարծում եմ` բոլորն էլ հասկանում են, թե ինչի կհանգեցնի առաջընթացի բացակայությունը Հարավային Կովկասում, և, քանի որ շատերն են աշխատում այդ ուղղությամբ, ես ավելի շատ լավատես եմ, քան հոռետես»:
|
|
|
|
|
| |
|
|
| |
| Մենք փնտրում ենք երկարաժամկետ լուծումներ |
| 23-10-2009 12:24:13 |
 |
Հիմա մենք ապրում ենք 21-րդ դարում, երբ հնարավոր չէ շատ բան թաքցնել, և այս իրավիճակը տեսնում են շատ-շատերը` ոչ միայն մենք կամ բանակցող կողմերը: Երբ որ բանակցությունների մեր գործընկերները գան այն եզրակացության, որ պետք է լինի տրամաբանական լուծում, ապա այդ լուծումները հեշտությամբ կարող են գտնվել: Երբ որ նրանք իրատեսորեն մոտենան խնդրին և, դեկլարացիաներ անելուց բացի, իսկապես ցանկանան այն լուծել, այդ ժամանակ խնդիրը կլուծվի: Բանակցություններից հետո դժգոհություններ հայտնելը կամ հոխորտալը վերջնական լուծումը որևէ կերպ չի մոտեցնում: Այն, ընդհակառակը, խանգարում է բանակցային գործընթացին, ավելացնում է անվստահությունը:
Ուզում եմ կրկնել, որ բանակցությունների ենթատեքստից` լինեն դրանք նախկինում, թե հիմա, կտրել ինչ-որ հատված և փորձել այդ հատվածի մասին խոսել` ճիշտ չէ, մանավանդ որ մինչև խոսելն իրենք են վերապահումներ անում: Երբ իրենք ասում են, թե ամեն ինչ բանակցված չէ, եթե բոլոր կետերի շուրջ համաձայնություն ձեռք բերված չէ, սրանով արդեն ամեն ինչ ասվում է: Կարծում եմ` ճիշտ կլինի, որ և մենք, և ադրբեջանցիները մեր ջանքերը կենտրոնացնենք բանակցությունների ներկա փուլի վրա, ոչ թե փորձենք ինչ-որ հատված կտրել նախկին բանակցություններից և ներկայացնել սեփական լսարանին:
|
|
|
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
| Գազի նոր գին` ռազմավարական «գործընկերոջ» համար |
| 20-10-2009 12:52:45 |
 |
Ռուսաստանը Հայաստանին վաճառվող գազի 1000 խմ-ի գինը 2006թ.-ի ապրիլին 55 դոլարից դարձրել էր 110 դոլար: Հենց այդ ժամանակ Հայաստանը մոտ 250 մլն դոլարով Ռուսաստանին է վաճառել Հրազդանի ՋԷԿ-ի 5-րդ էներգաբլոկը և այդ գումարից 188 մլն դոլարը հատկացրել գազի գնի սուբսիդավորմանը: Արդյունքում՝ Հայաստանի սպառողների համար գազի գինը մնացել է նույնը` 59.000 դրամ, մնացած 25.000 դրամը երկու տարվա ընթացքում վճարել է ՀՀ կառավարությունը:
2008թ.-ի մայիսի 1-ից հայաստանյան բաժանորդները 1000 խմ գազի դիմաց 59.000 դրամի փոխարեն վճարում են 84.000 դրամ, և այսօր արդեն ակնհայտ է, որ 2010 թ.-ի հունվարից այդ գինը նորից կաճի:
«Նախ ասեմ, որ 180 դոլարը տարածաշրջանում լինելու է լավագույն գինը, բայց մենք հայերս անընդհատ պահանջում ենք, որ ամբողջ աշխարհը մեզ վերաբերվի այլ ձևով: Դա անհեռանկարային ու ձանձրացնող պահելաձեւ է: Կամաց-կամաց պետք է խոսել տնտեսական կատեգորիաներով: Ես պնդում եմ, որ «Հայռուսգազարդ»-ի 12 տարվա ընթացքում Հայաստանն ունեցել է առանձնահատուկ գազի գին: 12 տարվա մեջ Հայաստանը պետք է նախապատրաստվեր, որ ինքը պետք է ի վերջո անցնի շուկայական հարաբերությունների, չի կարելի ապրանքը վաճառել ավելի էժան, քան այն գնում են ամբողջ աշխարհում` լինի օղի, մեքենա թե գազ, և մենք մեր տնտեսությունը պետք է պատրաստենք դրան: Բայց նույնիսկ այդ պարագայում, 2010թ.-ին Հայաստանի համար նույն միտումը շարունակվելու է, քանի որ 180 դոլարն արդեն արտոնյալ գին է»,- հայտարարել է «Հայռուսգազարդի» ղեկավար Կարեն Կարապետյանը:
Մանրամասն
|
|
|
|
|
| |
|
|
| |
| Ո՞ւմ համար է աշխատում Դաշնակցությունը |
| 17-10-2009 11:36:55 |
 |
Նախ ՀՅԴ ԳՄ ներկայացուցիչն իր ելույթում նշել է, որ հոկտեմբերի 9-ի երթից հետո Հայաստանում նոր իրավիճակ է և, հաշվի առնելով դա, կազմակերպիչների թիվ մեկ խնդիրն այդ նոր իրավիճակում պայքարի ալիքը համահայկականի հասցնելն է: Նոր իրավիճակը, ըստ Արմեն Ռուստամյանի, իշխանությանը ստիպում է հաշվի նստել ձևավորված հասարակական կարծիքի հետ: Արմեն Ռուստամյանը նաև հայտարարել է, որ իշխանությունն ունի երկու ճանապարհ. առաջինը` սթափվել և դուրս գալ գործընթացից, ինչի դեպքում ՀՅԴ-ն պատրաստ է կանգնել իշխանության թիկունքին.
«Մյուս ճանապարհը, եթե իրենք ընտրեցին, եթե շարունակեցին խորանալ այդ պրոցեսի մեջ, իրենք կամա, թե ակամա հայտնվելու են հակահայկական ծրագրերը սպասարկողի դերում: Կամա, թե ակամա, ուզեն, թե չուզեն: Եվ բնականաբար, մենք այդպիսի իշխանությունների հանդուրժել չենք կարող: Այդ դեպքում իրենք պետք է հեռանան: Այդ դեպքում իրենք պետք է հեռանան, որպեսզի գա մի ուժ, որը կարող է այդ դիմակայությունը կատարել, կարող է դիմադրել»:
|
|
|
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
| Իշխանափոխության սպառնալիք` Դաշնակցության ոճով |
| 12-10-2009 15:52:20 |
 |
Արձանագրությունների ստորագրության արարողության ընթացքին Թուրքիայի ցուցաբերած ապակառուցողական կեցվածքը պերճախոս վկայությունն էր, որ Թուրքիան գործընթացը իրականացնում է հօգուտ սեփական նախապայմանների իրագործմանը, ինչը բավարար հիմք էր, որ Հայաստանը հրաժարվեր դրանք ստորագրելուց։ Ստորագրության պահին դրսևորված խայտառակությունը նաև վկայում է Հայաստան-Թուրքիա բանակցություններում մեր դիվանագիտության ձախողումների մասին։ ԱՄՆ-ի, ՌԴ-ի, Ֆրանսիայի, Եվրամիության և Շվեյցարիայի արտաքին գերատեսչությունների ներկայությունը և արձանագրությունների ստորագրումը ցանկացած գնով ապահովելու ճիգը փաստորեն պարտադրանք էր հատկապես Հայաստանի Հանրապետության վրա։ Համոզված ենք, որ Հայաստանը չպետք է ենթարկվեր այդ ճնշումներին, բայց նաև անընդունելի է քաղաքական, տնտեսական կամ այլ միջոցներով փոքր ժողովուրդների վրա ճնշում բանեցնելու աշխարհի ուժային կենտրոնների վարքագիծը։
Արձանագրությունների ստորագրությամբ ավարտված փուլին հաջորդում է պայքարի նոր հանգրվան։ Թուրքիայի կողմից հնչեցված նոր հայտարարությունները վկայում են, որ այդ երկրի նպատակը Հայաստանին ու հայությանը թուլացնելն ու նոր զիջումներ պարտադրելն է։
|
|
|
|
|
| |
| Finita la comedia |
| 11-10-2009 12:20:57 |
 |
Հայ-թուրքական Արձանագրությունների ստորագրումն արդեն պատմության գրկում է: Եվ ինչպես պատմության գրկում հայտնված` հայկական մասնակցությամբ գրեթե ցանկացած իրադարձություն, այս մեկն էլ զերծ չէր զարմանալի, եթե չասենք ավելին` զավեշտալի դրվագներից:
Մինչ տարբեր երկրների լրագրողները Ցյուրիխի Համալսարանի շենքում սպասում էին նախաստորագրված և վեց շաբաթ քննարկված Արձանագրությունների ստորագրման արարողությանը, մինչ տիկին Քլինթոնը շտապում էր Համալսարանի շենք, ստորագրման պաշտոնական արարողությունից մի քանի րոպե առաջ լուրեր են տարածվել, որ հայկական կողմը հրաժարվում է ստորագրել արձանագրությունները:
Անհասկանալի իրադարձություններից հետո Երևանի ժամանակով ժամը 23.00-ին, Ցյուրիխի համալսարանի պատմության ֆակուլտետում այդուհանդերձ սկսվել է ստորագրման արարողությունը, որին մասնակցել են Միացյալ Նահանգների պետքարտուղար Հիլարի Քլինթոնը, Ռուսաստանի Դաշնության արտգործնախարար Սերգեյ Լավրովը, Ֆրանսիայի արտգործնախարար Բեռնար Քուշները, Սլովենիայի արտգործնախարար ու Եվրախորհրդի նախարարների հանձնաժողովի նախագահ Սամուել Զբոգարը և Եվրամիության արտաքին հարաբերությունների գծով գերագույն հանձնակատար Խավիեր Սոլանան:
|
|
|
|
|
| |
| Ալիև. Հանդիպումն անարդյունք էր |
| 10-10-2009 10:10:08 |
 |
Ինչպես ձեզ հայտնի է, բանակցությունները շարունակվում են երկար տարիներ: Ցավոք, դեռևս արդյունքներ չկան: Ես նշել եմ, որ բանակցությունները գտնվում են ավարտական փուլում, որում պետք է ընդունվեն վերջնական որոշումներ: Մեր դիրքորոշումը մնում է անփոփոխ` Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտությունը պետք է լուծվի Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականության շրջանակում: Հայկական զինված ուժերը պետք է դուրս բերվեն մեր բոլոր օկուպացված տարածքներից: Մեր փախստական հայրենկիցները պետք է վերադառնան հարազատ վայրեր: Մի խոսքով, միջազգային իրավունքի տեսանկյունից մեր դիրքը շատ ամուր է:
Ինչ վերաբերում է բանակցային գործընթացին, կարող եմ ասել, որ կա դրական զարգացում: Հակառակ դեպքում այս բանակությունները չէին շարունակվի մինչև հիմա: Վերջին 5-6 տարվա ընթացքում հանաձայնեցվել են շատ կարևոր հարցեր: Առաջին հերթին հայկական ուժերը պետք է դուրս բերվեն Լեռնային Ղարաբաղը շրջապատող բոլոր օկուպացված տարածքներից: Կարող եմ ասել, որ սա մեծ առաջընթաց է, քանի որ 4-5 տարի առաջ խոսք էր գնում 4 շրջանի, այնուհետև` 5 շրջանի ազատման մասին: Սակայն ձեռնարկված բանակցությունների արդյունքում այսօր արդեն կարող եմ ասել, որ դա համաձայնեցված է:
Լրացված
|
|
|
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
| Անկարան խոստովանում է, որ ԼՂՀ խնդրի և հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորումների միջև կապ չկա |
| 07-10-2009 12:05:53 |
 |
Թուրքիան հոկտեմբերի 10-ին կստորագրի Հայաստանի հետ դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատելու և սահմանները բացելու մասին արձանագրությունը, եթե մինչ այդ Երևանի կողմից խոչընդոտներ չստեղծվեն:
The Wall Street Journal պարբերականին տված իր հարցազրույցում այս մասին հայտարարել է Թուրքիայի վարչապետ Ռեջեփ Թաիփ Էրդողանը: Նա ընդգծել է նաև, որ ցանկանում է, որպեսզի ստարգրման ընթացքում ներկա լինեն ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի երկրների` Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտությամբ զբաղվող ներկայացուցիչները: Միաժամանակ Էրդողանն ընդծել է, որ ղարաբաղյան հակամարտության լուծման ընթացքի և հայ-թուրքական պայմանավորվածությունների ստորագրման միջև, ֆորմալ կապ չկա` ինչը նախկինում Անկարան պնդել է.
«Մեր արտգործնախարարը պատրաստվում է հոկտեմբերի 10-ին Էդվարդ Նալբանդյանի հետ ստորագրել այդ համաձայնագիրը, եթե այդ ընթացքում հայերի կողմից բացսական զարգացումներ չլինեն: Ես որևէ խնդիր չեմ տեսնում այդ համաձայնագրի ստորագրման հարցում, քանի որ ինյչպես գիտի ամբողջ աշխարհը, մենք հավատարիմ ենք մեր խոսքին: Մենք պատրաստ ենք ստորագրել համաձայնագիրն այն տեսքով, ինչպիսին այն հիմա է: Համաձայնագրի ստորագրումը որևէ ընդհանուր բան չունի այն գործընթացի հետ, որը տեղի կունենա Մոլդովայում»:
|
|
|
|
|
| |
| Համատեղ հայտարարություն` Արձանագրությունների դեմ |
| 06-10-2009 17:33:11 |
 |
Հայաստանյան 11 կուսակցություններ միասնական հայտարարություն են ստորագրել՝ ընդդեմ հայ-թուրքական նախաստորագրված արձանագրությունների: Մասնավորապես այն ստորագրել են ՀՅԴ, ՀՌԱԿ, «Նոր ժամանակներ», «Ժառանգություն» կուսակցությունները, Ժողովրդական կուսակցությունը, «Գոյամարտ» համազգային կուսակցությունը, «Մայր հայրենիք»-ը, Հայաստանի աշխատավորական սոցիալիստական կուսակցությունը, «Միավորված հայեր», «Ազգային միասնության ուխտ», ՀԴԿ կուսակցությունների ղեկավարները: Հայտարարության տակ չկա ՀԱԿ-ին անդամակցող ուժերից որևէ մեկի անունը:
Հայտարարության մեջ մասնավորապես նշվում է, որ առանց նախապայմանների Թուրքիայի հետ հարաբերությունների կարգավորման Հայաստանի նախաձեռնությունը լրջագույն քայլ էր և պետք է դառնար միակ զիջումը, որ կատարում է ցեղասպանություն վերապրած, շրջափակման ենթարկված կողմը. «Հրապարակված արձանագրությունների բովանդակությանը չեն համապատասխանում այն պնդումները, թե իբր դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման, Թուրքիայի կողմից ցամաքային շրջափակման վերացման գործընթացն իրականացվում է առանց թուրքական նախապայմանների բավարարման: Ակնհայտ իրողություն է, որ...»:
|
|
|
|
|
| |
|
|
| |
| Բավականին հեռու ենք փաստաթղթի ստորագրումից |
| 02-10-2009 18:46:25 |
 |
Թուրքիան իր հայտարարություններն ու իրական քայլերը հաշտեցնելու խնդիր կարող է ունենալ: Կրկնել եմ բազմիցս` Հայաստան-Թուրքիա հարաբերությունների կարգավորումը չի կարող պայմանավորված լինել արցախյան խնդրի կարգավորմամբ կամ որևէ այլ նախապայմանով:
Փոխշաղկապման որևէ փորձ վտանգում է այս երկու գործընթացից յուրաքանչյուրը: Մի առիթով ես ասել եմ թուրքական կողմին. «Միակ տարբերակը, որով դուք կարող եք նպաստել արցախյան հիմնահարցի լուծմանը, դա չմիջամտելն է»: Իհարկե, անազնիվ կլիներ պնդելը, որ երկու խնդիրները ամենևին առնչություն չունեն միմյանց հետ: Ի վերջո, թուրքերն ու ադրբեջանցիները պնդում են, որ իրենք մեկ ժողովուրդ են: Ես կասեի երկու խնդիրների մեջ որոշակի փոխազդեցության մասին` մի խնդրի լուծումը, այսինքն` Հայաստան-Թուրքիա հարաբերությունների կարգավորումն ու Հայաստանի շրջափակման վերացումը, անշուշտ, կարող է նպաստավոր պայմաններ ստեղծել մյուսի` Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման համար: Դա այդպես է, քանի որ կբարձրանա տարածաշրջանում փոխվստահության մակարդակը, որը կապահովի արցախյան հակամարտության լուծման համար անհրաժեշտ դրական միջավայր:
Ինչ վերաբերում է երկրորդ հարցին: Ոչ, Մոլդովայում որևէ փաստաթղթի ստորագրում չի նախատեսվում: Ասեմ ավելին, հաշվի առնելով այն սահմանափակ առաջընթացը, որը մենք ունենք մադրիդյան սկզբունքների համաձայնեցման գործում, մենք այս փուլում բավականին հեռու ենք փաստաթղթի ստորագրումից, դա երկու կողմերից էլ պահանջում է երկարատև բանակցային աշխատանք և, անշուշտ, քաղաքական կամք: |
|
|
|
|
| |
| Նալբանդյանը հիսթափեցրել է երկակի չափանիշներ քարոզողներին |
| 29-09-2009 11:45:25 |
 |
Էդվարդ Նալբանդյանը հստակեցրել է, որ հիմնարար սկզբունքները, որոնց շուրջ ներկայումս ընթանում են բանակցություններy, խարսխված են միջազգային իրավունքի հիմնասյուների վրա, որոնք ամրագրված են ՄԱԿ-ի կանոնադրության, Հելսինկիի եզրափակիչ ակտի մեջ ու այլ միջազգային փաստաթղթերում.
«Ուժի կամ ուժի սպառնալիքի չկիրառման, ժողովուրդների ինքնորոշման ու տարածքային ամբողջականության միջազգային սկզբունքները հավասարապես կիրառելի են: Ոմանք երկար ժամանակ փորձում էին ժողովուրդների ինքնորոշման գաղափարի կարևորությունը նսեմացնել որպես միջազգային իրավունքի համակարգում երկրորդական սկզբունքի, որը պակաս կարևոր է, քան «տարածքային ամբոջականության» սկզբունքը: Ես ստիպված եմ հիասթափեցնել երկակի չափանիշներ քարոզողներին. ինքնորոշումն միջազգային իրավունքի անվերապահ դրույթ է, այն ազատության մասին է, ցանկացած ժողովրդի ազատությունն է` իր ապագան ու ճակատագիրը որոշելու, հավաքական իրավունքները պաշտպանելու, երբ այդ իրավուքներն ու ապագան վտանգված են: Եթե ինքնորոշման իրավունքը ստորադասվեր տարածքային ամբողջականությանը, ՄԱԿ-ում միայն 52 անդամ պետություն կլիներ, այսօրվա 192-ի փոխարեն»:
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
| |
|
|
| ԳԼԽԱՎՈՐ ԼՈւՐ | ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈւԹՅՈւՆ | ՏՆՏԵՍՈւԹՅՈւՆ | ՊԱՇՏՈՆԱԿԱՆ | ՎԵՐԼՈւԾՈւԹՅՈւՆ | ՀԱՐՑԱԶՐՈւՅՑ | ԱՌՈՂՋԱՊԱՀՈւԹՅՈւՆ | ԵՐԵՎԱՆ |
| ԿՐԹՈւԹՅՈւՆ | ԳԻՏՈւԹՅՈւՆ | ՄԱՐԶԵՐ | ԱՐՑԱԽ | ՏԱՐԱԾԱՇՐՋԱՆ | ԱՇԽԱՐՀ | ՏԵԽՆՈԼՈԳԻԱՆԵՐ | ՎԵՆԵՐԱ | ՄՈւԹ ԱՆԿՅՈւՆ | ԲԻԶՆԵՍ ԵՎ ԱՌԱՋԱՐԿ |
 |
| Copyright © Berlin Optic 2009 |
|
|
|
|
|
